ខ្ញុំមកជាអ្នកដំណាងនៃព្រះ (ត ១៨៤)

ខ្ញុំនេះជា|Eអ្នកដទៃមកពីប្រ|Bទេសឯនាយ ភូមិខ្ញុំនៅ|Bឆា្ងយណាស់ពេក តែគួរចូល|Bចិត្តរីករាយ ខ្ញុំមកជា|Eអ្នកដំណាង នៃព្រះជា|Aទីសំអាង នេះហើយជា|Bការខ្ញុំធ្វើ ថ្វាយ|Eទ្រង់ ខ្ញុំមានដំ|Bណឹង ដ៏ល្អចំ|Eណាប់ ដំណឹងដែល|Eពួក Bទេវតាចង់|Bប្រាប់ ដូច្នេះសូម|Eអ្នករាល់គ្នា យកចិត្តទុក|Aដាក់ឲ្យឆាប់ ឲ្យបានមេ|Bត្រីនឹង ព្រះអ|Eម្ចាស់។ ដំណឹងនេះ|Eល្អណាស់មែនឲ្យមនុស្សបាន|Bសុចរិត ដោយសារមាន|Bចិត្តជឿតាម នោះព្រះទ្រង់|Bមកសណ្ឋិត Eក៏ជួយស|Eង្គ្រោះអស់អ្នក ដែលពឹងដល់|Aទ្រង់យ៉ាងជាក់ ខ្ញុំផ្សាយដំ|Bណឹងនេះថ្វាយ ព្រះ|Eអង្គ (បន្ទរ) បញ្ញត្តនៃ|Eក្សត្រដ៏ធំទ្រង់បង្គាប់|Bមនុស្សទាំងឡាយ ឲ្យឈឺចិត្ត|Bខ្មាសអស់បាប ហើយឲ្យលែង|Bនឹកអាល័យ Eបើអ្នកណា|Eស្ដាប់បង្គាប់ នោះនឹងបាន|Aក្តោបឲ្យជាប់ នេះហើយជា|Bការខ្ញុំធ្វើ ថ្វាយ|Eទ្រង់ (បន្ទរ) ឯទីលំ|Eនៅផងខ្ញុំនោះនៅស្ថាន|Bខ្ពស់បំផុត អស់មនុស្សដែល|Bឡើងទៅនៅ សុទ្ធតែបាន|Bបរិសុទ្ធ Eព្រះអង្គទ្រង់|Eឲ្យខ្ញុំមក នាំមនុស្សឲ្យ|Aទៅពឹងជ្រក នេះហើយជា|Bការខ្ញុំធ្វើ ថ្វាយ|Eទ្រង់ (បន្ទរ)