ឈាមនោះឧត្តមវិសេស

ខ្ញុំ|Eឃើញឈើឆ្កាងប្រ|Aឡាក់ឈាមផងជា|Bឈើឆ្កាងគួរអ|Eស្ចារ្យ.. ដែល|Eឲ្យខ្ញុំនឹកពី|Aឈាមព្រះEអង្គដែលលាង|Aបាបអោយជ្រះ|Eថ្លា |Eឱឈាមនោះឧ|Bត្តមវិEសេសដែល|Eព្រះយេស៊ូវខ្ចាយ|Bហើយ អ្នក|Eណាពឹងឈាមដ៏|Aថ្លៃដល់ម៉្លេះនោះ|Bមិនត្រូវមានទោស|Eឡើយ។ មាន|Eពរទាំងពាន់ទាំង|Aម៉ឺនប្រសើរ..ចេញ|Bពីបល្ល័ង្កព្រះ|Eអង្គ តែ|Eពរទាំងនោះរួម|Aគ្នាមិនEស្មើនឹងឈាម|Aព្រះយេស៊ូវ|Eផង ឈាម|Eថ្លៃដល់ម៉្លេះបាន|Aលោះបាបធ្ងន់កាល|Bរកផ្លូវរួចគ្មាន|Eសោះ នោះ|Eខ្ញុំបានពឹងព្រះ|Aដ៏មានEគុណហើយទ្រង់|Aក៏មេត្តា|Eប្រោស ដោយ|Eជឿព្រះអង្គនោះ|Aឈាមទ្រង់លោះឲ្យ|Bខ្ញុំរួចពីបាប|Eភ្លាម ទាំង|Eស្នាមបាបផងក៏|Aទ្រង់សEង្គ្រោះឲ្យខ្ញុំ|Aស្អាតដោយសារ|Eឈាម